αγγελος σπάρταλης

Χ Ε Ρ Ι Α

logo.jpg (23897 bytes)         

ΚΡΗΤΗ, ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2007

Π Ε Ρ Ι Ε Χ Ο Μ Ε Ν Α

 

 

 

 

 

 

σ τ η    Ν ά ν τ ι α

 

Φύγετε χέρια, φύγετε
Να πάτε στα πνεύματα
Μόνοι να μείνουμε, ν’ αγαπηθούμε

 






1.  <<       Π       >>            


1. Στο δωμάτιο


Στο δωμάτιο με σκοτάδι
Με κρεβάτι με ρίζες
Με σεντόνια με λουλούδια
Με χέρια με χέρια
Και με τα παγωμένα μαξιλάρια

Εδώ
Αναπαύεται
Το μυαλό.






2. <<       Π       >>            


2. Το σπίτι μου

Ξένες δυνάμεις κι εγώ
Κατοικούν το μυαλό
Το σπίτι μου είναι αυτό

Κεραμίδια γυάλινα
Και χερούλια αιμάτινα

Δεν ανοίγουν οι πόρτες
Τα χέρια βαμμένα κόκκινα
Τα φορέματα βρόμικα

Κι από πάνω ψηλά
Αστεράκια μικρά, μακρινά, λαμπερά
Ένα φως μας τρυπά
Της πατρίδας μου.






3. <<       Π       >>            


3. Το φως της πατρίδας μας

Η πατρίδα μας
Είναι οι μακρινοί πλανήτες
Το φως των μακρινών αστεριών
Είναι το φως της πατρίδας μας

Είμαστε αίμα
Μέσα στο αίμα
Μέσα στο νερό.






4. <<       Π       >>            


4. video-game

Δεν αποδεικνύεται
Αν είμαστε video-game.






5. <<       Π       >>            


5. Μας περιμένουν τα σώματα

Μην εμποδίζεις με το πόδι σου
Το κεφάλι μου να κατρακυλήσει

Τα άλλα κεφάλια κατρακυλάνε

Στην είσοδο
Μας περιμένουν τα σώματα.






6.6. <<       Π       >>            


6. CIRCUΣ

Αυτό το σώμα είναι μικρό για το κεφάλι μου

Η γενειοφόρος υδροκέφαλη καλλονή
Με την καισαρική

Θα πέφτουμε στα χώματα
Και θα μας τραβάνε στα θεάματα

Το τσίρκο Ρούσα
Το τσίρκο Τζερμάνια

Εκτός αν ξυριστώ
Και παντρευτώ
Τον πατέρα μου.






7. <<       Π       >>            


7. Οι αγκαλιές

(Ι)

Θα ξυπνήσω κι άλλα χειμωνιάτικα πρωινά στην αγκαλιά σου
Ακόμα κι όταν εσύ θα ‘χεις φύγει

Σ΄ αυτό το δωμάτιο
Και σε κάθε δωμάτιο
Τα χέρια των ανθρώπων θα σχηματίζουν σχήματα διαρκείας

Φτερά διαρκείας
Καρδιές διαρκείας
Αγκαλιές διαρκείας

Και οι αγκαλιές, ιδιαίτερα οι αγκαλιές
Θα μένουν πίσω καλοσχηματισμένες για ώρες πολλές

Ακόμα και όταν τα χέρια θα ‘χουν φύγει
Ακόμα και όταν οι άνθρωποι θα ‘χουν φύγει

 

(ΙΙ)

Θα ξυπνήσω κι άλλα χειμωνιάτικα πρωινά στην αγκαλιά σου
Ακόμα κι όταν εσύ θα ‘χεις φύγει

Σ΄ αυτό το κρεβάτι
Και σε κάθε κρεβάτι
Τα δόντια των ανθρώπων θα λένε λέξεις της στιγμής
«Σε θέλω τώρα», της στιγμής
«Σε ήθελα πάντα», της στιγμής
«Χύσε με», της στιγμής

Και όταν τα δόντια θα ‘χουν φύγει
Και όταν οι άνθρωποι θα ‘χουν φύγει
Τα «Χύσε με» που θα ‘χουν μείνει πίσω θα μυρίσω
Θα γλείψω
Θα σε εντοπίσω
Θα σε ξεσκίσω

 

(ΙΙΙ)

Θα ξυπνήσω κι άλλα χειμωνιάτικα πρωινά στην αγκαλιά σου
Ακόμα κι όταν εσύ θα ‘χεις φύγει

Σ΄ αυτή την ανάμνηση
Και σε κάθε ανάμνηση
Ο πατέρας μου θα κοιμάται και θα ροχαλίζει σε δύο χρόνους

Ένα - Δύο - Θάνατος
Και θα βγάζει δύο νότες
Μία - Δύο - Θάνατος

Εισπνέοντας θα βγάζει Θθθ…
Εκπνέοντας θα βγάζει Ααα…
.

Θθθ…                  
Ξυμπήήή…             
xx Ααα…
Σωωω…

 

 

(ΙV)

Σ΄ αυτό το μυαλό
Και σε κάθε μυαλό
Μια μέρα οι μνήμες θα ανασυσταθούνε
Και τα κορίτσια
Και οι μνήμες που έχουν μέσα λίγα κορίτσια
Θα γίνουν ξανά κορίτσια
Και τα χέρια - χέρια
Και τα αίματα - αίματα

 

(V)

Σ΄ αυτό σπίτι
Και σε κάθε σπίτι
Τα λόγια μια μέρα θα εκδικηθούνε
Και η ελπίδα
Και κάθε λέξη που έχει μέσα λίγη ελπίδα
Στην αρχή θα αρνηθεί να ορθο-γραφήσει
Μετά θα αρνηθεί να ομοιο-καταλήξει


Θι
Κι
Χειμωνιάτικα
Ρο
Τι
Μι
Κε
Σι
Φύγει

xx
Ξιπνίσι
λαλί

νιά
λαλί
Μι
τι
Θιχί


Και στο τέλος ό,τι απέμεινε από τη λέξη θα σβήσει
Θ’ αυτοκτονήσει

---
Χειμωνιάτικα
---
Φύγει.






8. <<       Π       >>            


8. Ο έρωτας στην εποχή μας

Στην εποχή μας
Οι εραστές δεν ερωτεύονται με όλο το κορμί
Καθ’ ένας βάζει ότι μπορέσει να διασώσει απ’ τις κλοπές

Μερικά δόντια, ένα συκώτι, μια καρδιά
Ένα πόδι, ένα χέρι, μια αγκαλιά

Έτσι είναι ο έρωτας
Στην εποχή μας.






9. <<       Π       >>            


9. Το ρολόι μας

(Ι)

Το ρολόι μας δείχνει 10
Είναι χαλασμένο, δείχνει πάντα 10

Άραγε πως πέθανε?
Ακαριαία στις 10
Ή μήπως αρρώστησε στις 9 και 30?
-Βασανιστικός ο θάνατος-

Τι ώρα ήταν ακριβώς
Την ώρα που πέθανε?
10 ακριβώς
Ή μήπως 10 και 30?
-Αργός ο θάνατος-

Και τέλος πάντων
Φτιάξε πρώτα το ρολόι μας
Και μετά να ξαναμιλήσεις
Για την αγάπη μας.

 

(ΙΙ)

Το ρολόι μας δείχνει 10
Βγαίνω βιαστικά στην αυλή
«Θυμάσαι πότε έβαλα το….?»
Πάω να σε ρωτήσω αλλά εσύ λείπεις

«Τι ώρα έβαλα το ψάρι στο φούρνο?»
Θέλω να σε ρωτήσω
Αλλά εσύ δεν κάθεσαι πια στην καρέκλα σου

Και νοιώθω μοναξιά
Και απομόνωση

Κι ας έχεις πεταχτεί μόνο μέχρι την αποθήκη
Να φέρεις την πένσα.

 

(ΙΙΙ)

Το ρολόι μας δείχνει 10
Είναι χαλασμένο, δείχνει πάντα 10

Και βράζω χόρτα που πάνε με το ψάρι

Και κάθε χόρτο βγάζει μια παραμικρή φωνούλα
«Βοήθεια! Kαίγομαι!»
Που θα ’ταν αδύνατο να την ακούσω
«Βοήθεια! Πνίγομαι!»

Μα όλα τα χόρτα μαζί
Μπορώ λίγο-λίγο να τ’ ακούσω
«Βοήθεια καίγεται η αγάπη σας!» μας φωνάζουνε
«Βοήθεια πνίγεται η αγάπη σας!» μας φωνάζουνε

Αγάπη μου
Δυνάμωσε τη μουσική
Να δυναμώσω τη φωτιά
Ν’ αγαπηθούμε.






10. <<       Π       >>            


10. Σε φαντάζομαι

Σε φαντάζομαι πάνω απ’ το φέρετρο
Να τρως παγωτό

Γοητευτικά θλιμμένη, όμορφη
Μέσα στην ομορφιά σου να καλλωπίζεσαι

Τα μαλλιά δεμένα πίσω σφικτά
Το παλτό κουμπωμένο ψηλά

Να δέχεσαι
Συλλυπητήρια
Να γελάς
Αμήχανα

Στο στόμα να με φιλάς για τελευταία φορά
Να ‘ναι τα χείλη μας το ίδιο ψυχρά
Μόνο η δικιά σου καρδιά να χτυπά
Δυνατά

Σε φαντάζομαι.






11. <<       Π       >>            


11. Του θηρίου

Ευτυχισμένος γάμος
Όμορφο διαμέρισμα
Όλα διαμπερή
Τα μυαλά, τα σώματα

Με ένα κηπουρικό ψαλίδι
Ανταλλάξαμε χέρια, κεφάλια
Συκώτια

Και με ότι περίσσεψε
Φτιάξαμε ένα κατοικίδιο

Ένα νεφρό, μια χολή
Δόντια και λίγες τρίχες από το νεροχύτη

Μας έφαγε
Με μπύρα στην τηλεόραση
Τη νύχτα του τελικού.






12. <<       Π       >>            


12. Η πατρίδα μου

Βγάζω τα δόντια
Και βάζω χέρια

Στο εξής το μάσημα απαγορεύεται

Ό,τι μπαίνει στο στόμα
Αργά-αργά θα πλάθεται με δάκτυλα
Με σάλια
Σε μπάλες

Σφαιρικά τα σπέρματα
Μακρινοί πλανήτες
Η πατρίδα μου.






13. <<       Π       >>            


13. Χέρια

Χέρια
Χέρια μέσα από τα μαξιλάρια
Χέρια
Χέρια μέσα από τα στρώματα

Φύγετε χέρια
Φύγετε

Να πάτε στα πνεύματα

Μόνοι να μείνουμε
Ν’ αγαπηθούμε.






14. <<       Π       >>            


14. Στον βυθό μιας λίμνης αίματος

Στον βυθό μιας λίμνης αίματος
Με φιάλες οξυγόνου
Γυμνοί θα αγκαλιαζόμαστε

Οι φυσαλίδες μας θα αναδύονται
Και δεν θα έχει σημασία αν έχεις κομμένο χέρι
Και δεν θα έχει σημασία αν αιμορραγείς

Μέσα στα αίματα θα’ ναι τα αίματα
Μέσα στα πόδια μου θα σε δένω σφικτά
Θα σου δίνω ζωή

Και δεν θα έχει σημασία
Αν μ’ αγαπάς.






15. <<       Π       >>            


15. Η βαλίτσα σου

Δε θα μ’ αγαπήσεις
- Στο αίμα σου κυλάει χορτάρι -

Δε θα μου δείξεις αγκαλιές
Στο φως βεγγαλικών
- Τ’ αντεστραμμένα μάτια σου προβάλουν πίσω εικόνες άλλων εποχών
Στους τοίχους, στα πατώματα -

Βλέπω και τη βαλίτσα σου.

Θα φύγεις.






16. <<       Π       >>            


16. Θα ξανάρθω

xx


Ανεκπλήρωτες
Αναπάντητες
Αναπάντητες
Μην
Το τηλέφωνο.


επιθυμίες
επιθυμίες
κλήσεις
κλείσεις


Δεν
Μέσα σου
Μέσα σου
Θα ξανάρθω.


τελείωσα
τελείωσα
θα ‘ρθω ξανά


Ξανά
Η αγάπη
Ενώνει
Μας.

 

xx


μας
μας
μας






17. <<       Π       >>            


17. Καλημέρα

Γυμνός
Σουβλισμένος
Αλατοπιπερωμένος
Ξεροψήνομαι στην αγκαλιά σου

Μηχανικός κλόουν
Αρνάκι του Πάσχα
Περιστρέφομαι στο σουβλί μου
Είσαι η ζωή μου

Κόρη μου
Λατρεμένη μου
Χιλιοχαϊδεμένη μου

Ο μπαμπάς σ’ αγαπά
Σ’ αγκαλιάζει σφικτά
Σε φιλά, σε φιλά

Καλημέρα.






18. <<       Π       >>            


18. Το ολόγραμμα σου

Αγαπώ και το ολόγραμμα σου
Όπως αγαπώ εσένα
Αγαπημένε μου

Σε όσες συσκευές
Κι αν αναμεταδίδεσαι καλέ μου
Εγώ θα σ’ αγαπώ.






19. <<       Π       >>            


19. Το σήμα σου είναι δυνατό

Σήμερα νοιώθω τυχερή, δεν είμαι μόνη όπως εχτές
Σήμερα κάτι απ’ το κορμί σου έφτασε ως εδώ
-Το σήμα σου είναι χαμηλό-

Και τώρα
Στο κέντρο του δωματίου προβάλλεται το ολόγραμμα των χεριών σου
Η ασώματη αγκαλιά σου στέκει εδώ, μετέωρη
Ώσπου κάποτε γίνεται διάφανη
Και άλλοτε τρεμοπαίζει, αλλάζει χρώματα ή χάνεται
Για να επανέλθει αμέσως μετά
Σημάδι ότι ‘ναι ευάλωτα τα σήματα

Οι ζωντανές συνδέσεις γυμνών νεαρών
Γίνονται στόχος ραδιοπειρατών
Τα σώματα διαμελίζονται
Άκρα και όργανα διαφημίζονται στο λαθρεμπόριο
Πωλούνται ή αγοράζονται

Κάποιος θα μαγειρέψει μία καρδιά
Άλλος θα ράψει νέα σώματα εραστών, ηδονικά

Σήμερα νοιώθω τυχερή, δεν είμαι μόνη όπως εχτές
Σήμερα κάτι απ’ το κορμί σου έφτασε ως εδώ
-Το σήμα σου είναι δυνατό-

Και τώρα
Με τα χέρια
Και με τα δυο σου χέρια τ’ αγαπημένα μου
Έλα και πάρε με καλέ μου
Έλα και δώσε μου χαρά.






20. <<       Π       >>            


20. Χάδια

(Ι)

Χάδια
Χάδια στα χέρια, στα πόδια
Στα πλευρά, στα αίματα
.

(ΙΙ)

Τα χάδια σου να μπορούσα να κρατήσω
Να καταψύξω
Και μετά να αποψύξω

Όταν με άλλους εραστές
Αγγλόφωνους
Θα ηδονίζεσαι
Και πάλι εμένα να χαϊδεύεις

Με χέρια ψυχρά, κρυσταλλωμένα
Μα πάντα χέρια

Τα δικά σου τα χέρια, αγάπη μου.






21. <<       Π       >>            


21. Μια καρδιά

Κάποτε έκανα έρωτα
Μόνο με μια καρδιά

Την κράταγα στα χέρια μου σφικτά
Την έπλαθα

Στους τοίχους φτύναμε αίματα
Στα έπιπλα

Στα ρούχα
Στα σκυλιά
Στα πνεύματα

Και ήταν κόκκινα, χαρούμενα, ζεστά
Και ήταν υπέροχα.






22. <<       Π       >>            


22. Είμαι το σπίτι σου

Είμαι το σπίτι σου
Με ψηλά ταβάνια, με τοίχους που σέρνονται και φεύγουν

Με τα εκατό δωμάτια, με τα εκατό ρολόγια
Και με τον πολυέλαιο με τα χίλια καντήλια

Πέτα το σκοινί σου, να κρεμαστείς να κρέμεσαι
Να γέρνει ο πολυέλαιος
Να χύνονται τα λάδια στα ωραία μαλάκια σου
Να σπάει ο λαιμός σου
Να καίγομαι - το σπίτι σου να καίγομαι

Κι ένας γαλάζιος άγγελος να κατεβαίνει από ψηλά σαν ασανσέρ και να κολλάει πάνω σου
Να ξεψυχάς, να σε φιλά στο στόμα, στα μαλλιά
Στο στήθος στην κοιλιά, στα αίματα, στο παντελόνι σου
Την κύκνεια στύση σου να παίρνει ρυθμικά στο στόμα

ΕΝΑ, ΔΥΟ, ΤΡΙΑ, ΤΕΣΣΕΡΑ, ΠΕΝΤΕ, ΕΞΙ, ΕΠΤΑ
Χύσε να σκοτωθείς, μέσα στο σπίτι σου, μέσα μου.






23. <<       Π       >>            


23. Η δεύτερη φορά

(Ι)

Η δεύτερη φορά ήταν διαφορετική από την πρώτη

Ένας άγνωστος άνθρωπος φόρεσε κουστούμι εσένα
Ένας άγνωστος άνθρωπος φόρεσε κουστούμι εμένα

Και οι δύο άγνωστοι
Στο ίδιο δωμάτιο
Στο ίδιο κρεβάτι

Με άλλα χάδια
Αγαπήθηκαν
Τα ίδια χέρια

Για ώρες πολλές

Ένας άγνωστος άνθρωπος σου έδειχνε τρυφερές αγκαλιές
Ένας άγνωστος άνθρωπος μου έδειχνε φιλιά στο στόμα

Στα χέρια
Στα πόδια
Στα πλευρά
Στα αίματα.

 

 


(IΙ)

Η δεύτερη φορά ήταν διαφορετική από την πρώτη

Τελείωσες πρώτα εσύ και ήταν ωραία
Και τότε
Ένας άγνωστος άνθρωπος βγήκε μέσα από ‘σενα
Ένας άγνωστος άνθρωπος βγήκε μέσα από ‘μένα

Και κυλιόμασταν κι εμείς και αυτοί
Και οι τέσσερις
Στο ίδιο δωμάτιο
Στο ίδιο κρεβάτι

Τέσσερα ενήλικα θηλαστικά
Αποδείξαμε την αξία του βάρους μας

Σπάσανε τα σανίδια
Μας κατάπιε το στρώμα
Μας μάσησε
Με κάτι δόντια σίδερα

Το ανθρωποφάγο στρώμα
Το ανθρωποφάγο κρεβάτι

Το ανθρωποφάγο δωμάτιο
Το ανθρωποφάγο σπίτι.

 

 


(IΙI)

Η δεύτερη φορά ήταν διαφορετική από την πρώτη

Να το πεις και στους άλλους
Που στέκουν και μας κοιτάνε
Και έναν καλό λόγο
Για τη μητέρα μου

Να τη φωνάζουν
Και χάδια να της δίνουν

Τώρα που φεύγουν
Και πάνε στα πνεύματα

Τώρα που μόνοι θα μείνουμε
Ν΄ αγαπηθούμε.










αγγελος σπάρταλης

ΧΕΡΙΑ

ΚΡΗΤΗ, ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2007

 
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ :
1. Στο δωμάτιο
2. Το σπίτι μου
3. Το φως της πατρίδας μας
4. video-game
5. Μας περιμένουν τα σώματα
6. CIRCUΣ
7. Οι αγκαλιές
8. Ο έρωτας στην εποχή μας
9. Το ρολόι μας
10. Σε φαντάζομαι
11. Του θηρίου
12. Η πατρίδα μου
13. Χέρια
14. Στον βυθό μιας λίμνης αίματος
15. Η βαλίτσα σου
16. Θα ξανάρθω
17. Καλημέρα
18. Το ολόγραμμα σου
19. Το σήμα σου είναι δυνατό
20. Χάδια
21. Μια καρδιά
22. Είμαι το σπίτι σου
23. Η δεύτερη φορά


Η εικονογράφηση του έργου "ΧΕΡΙΑ", 25 σχέδια (15x20εκ. / κρασί και μελάνι σε χαρτί) για 23 ποιήματα, έγινε το 2007 στον Άγιο Νικόλαο στην Κρήτη. © κείμενα & εικονογράφηση Α.Σπάρταλης 2007